• Aktualności
• Kalendarz
• Artykuły
• Galeria

Aktualności

Mahabharata daje nam obraz wysokiej kultury, jaka panowała na przełomie Dvapara i Kali-yugi.

Sam Pan Kryszna swoim przykładem uczy jej nas, gdy czytamy to dzieło przepełnieni oczami miłości do niego i do jego ukochanych osób. Mahabharata ukazuje także, wysoką kulturę braminów i kszatriów w odniesieniu do sztuki militarnej. Z uwagi na to, że poemat ten w dużej części koncentruje naszą uwagę na osiemnastodniowej wojnie, pragnę przedstawić w bardzo dużym skrócie niezwykle zaawansowaną sztukę militarną, którą dysponowali jedynie nieliczni bramini i kszatriowie w tamtym okresie. Aby posługiwać się astrami, czyli tzw. pociskami półbogów, trzeba było posiadać bardzo wysokie kwalifikacje. Były to osoby dobrze obeznane w Siastrach (Wedyjskich Pismach Świętych). Nie ma nic bardziej mylnego, niż analizowanie wojny, która odbyła się na Polu Kurukszetra, kategoriami średniowiecznej sztuki militarnej. Wojna na Kurukszetra oparta była, przynajmniej w jej początkowej dziesięciodniowej części na wysokich zasadach prowadzenia walki, które związane były z obowiązkami przypisanymi dla kszatriów. Oprócz tego poziom militarny daleko przekracza wyobrażenie, oraz zrozumienie tego, czym i jak walczono 5000 lat temu. Podczas tej świętej wojny, na której obecny był sam Najwyższy Pan Kryszna używano między innymi niebiańskich broni zwanych astrami. Tej wysoce zaawansowanej sztuki militarnej uczył w ówczesnym okresie Parasurama (Boska inkarnacja) oraz Drona (wielki autorytet w tej dziedzinie). Na Kurukszetra broniami tymi posługiwali się: Ardzuna, Judisztira, Bima, Satiaki, Drisztadiumna, Biszma, Drona, Karna, Aszwattama. Astry przekazywane były bezpośrednio przez danego półboga kszatrii, bądź braminowi, albo przez niebiańskich mędrców. Aby móc posiąść taką broń przeważnie trzeba było pełnić wyrzeczenia mające na celu zadowolenie określonego półboga, do którego należała ściśle określona astra. Na przykład astra ognia (Agni astra) należy do boga ognia, astra wytwarzająca huragan (Waju astra), należy do boga wiatru itd.. Oprócz tego, trzeba było znać mantry pratismriti, umożliwiające widzenie się z półbogiem celem otrzymania on niego niebiańskiej broni. Astry przekazywane były zawsze z restrykcjami, przeciwko komu i gdzie mogą być użyte. Prawie zawsze restrykcja obejmowała zakaz użycia ich przeciwko zwykłym ludziom, ponieważ nie są w stanie obronić się przed tak potężną bronią. Niektórych astr nie można używać np. na tej Ziemi, ponieważ tak bardzo poruszają składniki materialne, że użycie ich może doprowadzić do niewyobrażalnych zniszczeń. Broń ta prawie zawsze stosowana jest przeciwko obeznanym z nią osobom. W jaki sposób posługiwano się tymi broniami?. Astry przekazywane są zawsze z dwiema mantrami: mantrą inicjującą astrę, oraz mantrą wycofującą. Astra to broń łącząca wiedzę subtelną z wiedzą wulgarną. Naprowadzana jest na cel za pomocą umysłu, a nie niedoskonałego zmysłu wzroku, czy systemu dedukcyjnego. Oto przykład: Celem może być materia o wielkości np. mikrona kwadratowego, albo zniszczonych ma zostać 10.000 żołnierzy. Odległość nie odgrywa roli. Astry wyzwalane są na cztery sposoby.
a)     przy pomocy strzały z łuku,
b)     przy pomocy mantry,
c)     za pomocą myśli,
d)     za pomocą spojrzenia.

Przykładem astry uruchamianej na w/w cztery sposoby jest bardzo potężna Astra Pasupata należąca do Pana Sziwy. Nie posiada jej nawet Indra. Astrę tą otrzymał Ardzuna przeprowadzając ciężkie wyrzeczenia na wzgórzu Indrakila (patrz rys.). Astry są osobami, przewodzą na zgromadzeniu różnych półbogów. Półbogowie odpowiadają za określony odcinek materialny. Tak więc, mogą przejawiać się w świecie np. jako ogień, wiatr, deszcz, itd. Na tej zasadzie działa astra, przejawiając się w tym świecie poprzez aspekt materialny. Przeważnie jednak broń ta wzywana jest przy pomocy strzały z łuku, lub tylko mantry. Polega to na tym, że przed wypuszczeniem strzały z łuku kszatria, bądź bramin wypowiada mantrę inicjującą daną astrę, pojawia się wówczas wizerunek danego półboga a strzała podczas lotu przekształca się np.; w ogień, wiatr, czy strumień 10.000 strzał itd. Łucznictwo dzisiejsze jest jedynie imitacją prawdziwego łucznictwa, którego uczono pod kierunkiem wielkich duchowych aczariów. Dzisiejszy łucznik bazuje jedynie na swoim niedoskonałym wzroku, przez co wynik jest niepewny. Zmieniają się jedynie konstrukcje łuków, lecz zasada posługiwania się nimi jest wciąż ta sama, oparta na niedoskonałych zmysłach.

Oto zestawienie astr użytych podczas wojny na Polu Kurukszetra i ich oddziaływanie na przeciwnika. Wszystkie poniższe Astry posiadał Ardżuna:

1. ASTRA PRAMOHANA ­ wywołuje u przeciwnika natychmiastowe odrętwienie ciała;
2. ASTRA AIDRA ­ wypełnia niebo tysiącami strzał, neutralizuje iluzję rakszasów;
3. ASTRA SURIA ­ wytwarza wielką jasność wokół osoby, która ją wyzwala;
4. ASTRA WAJU ­ wytwarza wręcz niewyobrażalnej mocy huragan, wyrywa z łatwością najpotężniejsze drzewa;
5. ASTRA SAILA ­ neutralizuje Astrę Waju, przywraca spokojną atmosferę;
6. ASTRA TWASTRA ­ wywołuje duplikat wroga, to znaczy, że żołnierz widzi obok siebie swojego wroga. Astra powieliła wielokrotnie wizerunek Ardzuny doprowadzając do potężnych strat w ludziach po stronie Kaurawa;
7. ASTRA BRAHMASIRA ­ zdolna zniszczyć cały świat, wytwarza żar większy od Brahmastry zwana także; Agastią;
8. ASTRA PASUPATA ­ osobista broń Pana Siwy, bardzo potężna;
9. ASTRA AGNI ­ wytwarza ogromny ogień, zaciemnia niebo, z którego spada ogromna ilość strzał. Wytwarza tak wysoką temperaturę, że w ciągu kilku chwil została zwęglona do popiołu cała dywizja wojska po stronie Pandawów, łącznie z rydwanami;
10. ASTRA BHARGAWA ­ wytwarza strumień milionów strzał;
11. ASTRA DZJOTISZKA ­ rozprasza ciemność wytwarzaną głównie przez rakszasów;
12. ASTRA NARAJANA ­ potężna nie do odparcia broń Narajana. Na wroga spada z nieba niezliczona ilość strzał i dysków. Dzięki osobistej instrukcji Kryszny dotyczącej wiedzy na temat tej astry ocalała armia Pandawów. Astra ta niszczy każdą uzbrojoną osobę;
13. ASTRA PRAWASA ­ wywołuje natychmiastowy sen u wroga. Zwana także, Samwodhana;
14. ASTRA SABDA-WEDA ­ neutralizuje moc bycia niewidzialnym przeciwnikiem;
15. ASTRA SANMOHANA ­ wywołuje u przeciwnika stan nieprzytomności;
16. ASTRA BRAHMY ­ wypełnia wszystkie kierunki stałą ilością strzał. Bardzo groźna, istnieją różne jej odmiany;
17. ASTRA NAGÓW ­ wywołuje splątanie nóg przeciwników ogromną ilością węży – paraliżuje w ten sposób armię wroga;
18. ASTRA SUPARNA ­ manifestuje w jednej chwili ogromną liczbę bardzo potężnych ptaków, które żywią się wężami. Antidotum na w/w astrę;
19. ASTRA WARUNY ­ wytwarza ogromny deszcz. Neutralizuje Astrę Agni.

Niektóre Astry wolno było zaintonować tylko jeden raz. Kiedy Aszwattama wyzwolił Astrę Narayana, czy Astrę Agni, nie odważył się uczynić tego ponownie, gdyż wiedział, że oznaczałoby to dla całej armii Kaurawa unicestwienie. Naturalnie, podczas wojny na Kurukszetra używano oprócz tych astr jeszcze innych nie mniej potężnych broni, które wielbione były przez kszatriów bardzo potężnymi mantrami. Przykładem takiej broni był niezwykły oszczep, wielbiony latami przez Pandawów za pomocą którego zabity został Salia. Bronie te przecinając powietrze wytwarzały oślepiający blask i co najważniejsze nie chybiały celu. Są astry, którymi wytwarza się nie tylko deszcz, chmury czy ląd, ale również góry. Ardzuna ukazał sztukę posługiwania się tymi astrami podczas jednego z turniejów, który miał na celu ocenienie zdolności łucznika. Ważną zaletą Astr jest to, że niszczyły one wyłącznie ściśle określony cel, nie wywołując ubocznych zniszczeń, czego nie można powiedzieć o dzisiejszej sztuce militarnej.

Autor: Michał Machura