• Aktualności
• Kalendarz
• Artykuły
• Galeria

Aktualności

Rozmyślania o kulturze wedyjskiej część 2.
Wspólne wartości.

Kiedy mówimy przyjaciel, czy przyjaciele najczęściej mamy na myśli niezbyt wielkie grono, szczególnych dla nas osób. Czy zastanawialiście się kiedyś dlaczego właśnie ta, a nie inne osoba została waszym przyjacielem? Podpowiem, że musi być coś co lubicie robić razem- czytać książki i potem godzinami o nich dyskutować, chodzić razem na mecze piłki nożnej, a może jesteście „świeżymi” rodzicami i dzielicie się swoimi doświadczeniami w tej kwestii? To czy inne hobby, poglądy na świat, styl życia spowodowały że jesteście sobie bliscy.
Zasada posiadania wspólnych wartości powoduje, że zbliżają się do siebie nie tylko jednostki. Na jej podstawie formułują się też większe grupy, czy nawet całe społeczności, począwszy od klubu golfowego, poprzez stowarzyszenia ekologów, na ugrupowaniach religijnych skończywszy. My jako bhaktowie również staramy się stworzyć społeczność, choć często jesteśmy tak od siebie różni. Zdarza się, że w świątyni mieszkają osoby krańcowo odmienne charakterami, które w zwykłych okolicznościach nie wytrzymałyby ze sobą nawet kilku godzin. A jednak coś ich łączy- wspólne, wyższe cele, które powodują, że pozostałe stają się drugorzędnymi.

W przypadku organizowania się społeczności bardzo ważne jest by fundamentalne zasady były jasno sprecyzowane. Dzięki temu unika się wielu problemów, szczególnie tych związanych z niespełnionymi oczekiwaniami. Co nas łączy jako bhaktów? Dlaczego przychodzimy do świątyni? Warto na własny użytek odpowiedzieć sobie na te pytania. Życie duchowe można przecież praktykować w wielu innych miejscach, można zjeść wegetariańskie jedzenie siedząc w restauracji, a nie jak w świątyni- na podłodze z plastikowego talerza. Więc dlaczego jednak wybieramy świątynię?

Hindusi podeszli do tematu wspólnych wartości bardzo poważnie. Uczą się ich przede wszystkim słuchając historii z pism świętych. Na Mahabharacie i Ramajanie wychowały się setki jeśli nie tysiące pokoleń w Indiach. Zło i dobro jest w nich bardzo wyraźnie nakreślone. Z tych historii dowiadują się w jaki sposób odnosić się do rodziców, rodzeństwa, współmałżonka czy dzieci, w jaki sposób żyć, zarabiać na swoje utrzymanie oraz co jest ostatecznym celem życia. I co ciekawe stopniowe zmniejszanie się moralności w Indiach często przypisuje się odchodzeniu od tradycji opowiadania moralizujących historii w rodzinach. Niestety atmosfera w Mc Donald-ie (nawet w Indiach) nie sprzyja opowieściom sprzed kilku tysięcy lat...

Dla nas bhaktów oprócz Mahabharaty i Ramayany, księgami przekazującymi wartości są też Śrimad Bhagavatam oraz Caitanya-caritamrita. „Nie..., to nie dla mnie” – ktoś powie- „tam są sami święci”. Jeśli myślicie podobnie, zajrzyjcie jeszcze raz do Bhagavatam. Kardama Muni spełnia wielkie wyrzeczenia, by dostać.... dobrą żonę. Dhruva Maharaja chce królestwa większego od tego, które posiada jego ojciec. Na czym polega ich doskonałość? Dlaczego opisano ich w Maha Puranie (tak inaczej nazywa się Śrimad Bhagavatam)? Ano dlatego, że nawet jeśli mieli materialne pragnienia zwrócili się do Pana by je spełnił. To jedno z fundamentalnych przesłań- czy masz materialne pragnienia, czy ich nie masz, czy szukasz wiedzy, ascezy, czy wreszcie chcesz oddać się Bogu całkowicie- ścieżka jest jedna.  Oczywiście jest jeszcze wiele innych wartości, które przekazują nasze księgi, ale o nich w kolejnym odcinku.

Autor: Acintya devi dasi