• Aktualności
• Kalendarz
• Artykuły
• Galeria

Aktualności

524 lat temu w Nadii w Bengalu, pojawił się Śri Caitanja Mahaprabhu – Złoty Awatara, inkarnacja Kryszny, która „uwiła wieniec ze świętego imienia i premy, i  przyozdobiła nim cały świat”. Jak informuje nas „Śri Caitanya Caritamrita”, biografia Złotego Awatara, jest wiele powodów dla których Kryszna pojawił się tej niezwykłej postaci- mianowicie jako Swój własny wielbiciel. Przyjrzyjmy się tym powodom, by lepiej zrozumieć osobę Śri Caitanji Mahaprabhu i szansę jaka pojawiła się dzięki Jego boskiej obecności.

Pierwszym powodem, jaki znajdujemy w biografii Złotego Awatara, jest pragnienie Kryszny by obdarzyć ludzi nieskażoną służbą miłości do Boga. Miłością nie obojętnie jaką, ale dokładnie tą samą która odznacza wielbicieli z Wrnidawan. A według Kryszny jest to uczucie absolutnie unikalne. Kryszna mówi:  
„Znając Me bogactwa, cały świat spogląda na Mnie z bojaźnią i szacunkiem. Ale oddanie osłabione przez taką cześć nie pociąga Mnie. Osobiście zainauguruję więc religię tego wieku – nama sankirtana, zbiorowe intonowanie świętego imienia. Sprawię, że świat będzie tańczył w ekstazie, realizując cztery nastroje miłosnej służby oddania (sługi, przyjaciela, rodzica bądź ukochanego- przyp. autor). Przyjmę rolę bhakty i będę nauczał służby oddania, praktykując ją osobiście.” (CC Adi 3.16, 19-20)

Innym powodem była chęć odwzajemnienia się wielkiemu wielbicielowi Adwaicie Acaryi, który prosił Krysznę, by zstąpił do tego świata i na nowo ustanowił zasady religijne. Pragnąc dobra wszystkich ludzi, Adwaita czcił Pana wodą z Gangesu i listkami tulasi, myśląc:
„Śri Kryszna, który darzy wielkim uczuciem Swych bhaktów, zaprzedaje się wielbicielowi, który ofiaruje Mu po prostu listek tulasi i odrobinę wody. (…) Nie znajdując żadnego sposobu spłacenia długu temu, kto ofiarowuje Mu tulasi i wodę, Pan Kryszna myśli:’ Nie mam żadnego bogactwa, które równałoby się listkowi tulasi i wodzie.’ Toteż Pan uwalnia się od długu ofiarowując bhakcie Samego Siebie. Biorąc to pod uwagę, Acarya rozpoczął wielbienie Pana.” (CC Adi 3.104-107)

Powyższe cytaty pochodzą z trzeciego rozdziału, pierwszej części „Śri Caitanya Caritamrity”, zatytułowanego „Przyczyny zstąpienia Pana Caitanyi”, podczas gdy rozdział następny wprowadza nas w bardziej ezoteryczne tematy, poufnych powodów pojawienia się Złotego Awatara. Mowa jest tam o trzech pragnieniach, które nękają samego Boga (!). Oto one:
 „Wyjaśnię Jego pierwsze pragnienie. Kryszna mówi: ‘Ja jestem pierwotna przyczyną wszystkich ras. Jestem pełen duchowej prawdy i zbudowany jestem z pełnej radości, ale miłość Śrimati Radharani doprowadza Mnie do szaleństwa. Nie znam mocy miłości Radhy, którą zawsze mnie oszałamia. Miłość Radhiki jest Moim nauczycielem, a ja jestem Jej tańczącym uczniem. Jej prema sprawia, że tańczę różne niezwykłe tańce. (…)  Bez względu na to, jaką przyjemność otrzymuję smakując Mą miłość do Śrimati Radharani, smak którym rozkoszuje się Ona (…) jest dziesięć milionów razy większy. (CC Adi 4. 119-124, 126)

Jak zrozumieć miłość największego wielbiciela? Jak to możliwe że owo uczucie pomimo że jest wszechpotężne i wszechogarniające, nadal bezustannie rozszerza się?

Teraz posłuchajcie o innym. Widząc Swe własne piękno, Pan Kryszna zaczął się zastanawiać: ‘Moja słodycz jest wspaniała, nieskończona i pełna. Nikt w trzech światach nie znajduje jej granic. (…) Moja słodycz cały czas się odnawia. Bhaktowie kosztują jej odpowiednio do swej własnej miłości. Kiedy widzę moją słodycz w lustrze, kusi mnie, by jej skosztować, lecz nie jestem wstanie tego zrobić. Kiedy zastanawiam się nad sposobami skosztowania jej, przekonuje się, że pragnę pozycji Radhiki’. (CC Adi 4. 137-138, 143-145)

Piękno Kryszny wzrusza serca wszystkich żywych istot- ludzi, zwierząt, ba nawet rośliny. Okazuje się że Kryszna także jest na nie podatny- bo chociaż jest ono wieczne i kompletne, cały czas pojawia się w nowej formie.

Teraz proszę, posłuchajcie jak opiszę trzecie. Dla służenia Krysznie gopi porzuciły wszystko, co jest bardzo trudno porzucić- społeczne obyczaje, zalecenia pism świętych, wymagania cielesne, działania karmiczne, wstydliwość, cierpliwość, cielesną przyjemność, zadowalanie zmysłów i ścieżkę warnaśrama-dharmy, jak również własnych krewnych i ich karcenie i łajanie. Pełnią służbę miłości dla Jego przyjemności. Gopi są pomocniczkami, nauczycielkami, przyjaciółkami, żonami, drogimi uczennicami, powiernicami i służącymi Pana Kryszny. (CC Adi 4. 167-169, 210 )   

I chociaż Kryszna obiecuje Swoim wielbicielom, że będzie się odwzajemniał stosownie do ich oddania, w przypadku gopi, stwierdza że nie jest w stanie tego zrobić, nawet w przeciągu życia Brahmy. Sam widok Kryszny napawa je bowiem nieograniczoną przyjemnością i choć nie pragną własnej rozkoszy, ich radość ciągle rośnie i rośnie. Chcąc zrozumieć osoby, które pozwalają Mu zrealizować istotę Jego pragnień, przyjmuje nastrój jednej z nich.
 
Z tych to powodów, przyjąwszy uczucia i cerę ciała Śrimati Radharani, pojawił się Śri Kryszna Caitanja Mahaprabhu, dniem i nocą płacząc za Samym Sobą.

Autor: Acintya devi dasi